13 Ocak 2012

Acılı Kebap..


Kimi arka sokaklarında dolaşırdı şehrin,
Kimi ilçesine kaçardı..

Zira çıkamadıkları bulvar ve meydan,
Sahiplerine aitti..

Vefasız dostların gaspettiği haklarımızdan,
O gün feragat ettik..

Ettik ki,
Yüzleşmeye doymayan geçmiş,
Gelmesin ardımızdan..

Bir de kin vardı kalplerimizde,
Dünya'nın tüm toprağını atsak, gömülmeyecek..

Önce düşündük..
Varlığımıza acı katan tüm saltanatlar,
Ölse ya..
Ölse de, Dünya bize kalsa..

Sonra farkettik,
Kebabın tadı acısında.. :)

Hak gaspedip giden tüm dostlara.. Anıl Özer

5 yorum:

  1. Uzun zamandır şiir yazmıyodun. :) Hele bu blogda çok az yazdın abi. nereden çıktı böyle? :)

    Sonu iyi bağlamışsın ama :))

    YanıtlaSil
  2. Utopia..14/1/12

    Huh.. :)
    Komik olmuş sanki..

    YanıtlaSil
  3. Üstad eski şiirlerinin edebi kimliğine yaklaşamaz bu şiir. Eleştiri olacak ama, çok amatör olmş bu. Nerede o eski ruhun..

    YanıtlaSil
  4. Açılın ben geldimm. :)
    Şiir yoktu hakikaten bu blogda. Eskiye nazaran amatör eleştirisine katılıyorum. Bedeninden giden ruhu geri getiren lazım Anıl.. :)

    YanıtlaSil
  5. Hakikaten Dünya'nın tüm toprağını atsak gömülmeyecek bir kinimiz var..

    YanıtlaSil

 

Anıl Özer | Kişisel Weblog. © 2010-2018 Tüm Hakları Saklıdır. | Kullanım Koşulları | Gizlilik Bildirimi | İletişim