9 Eylül 2011

Sadece dostlar vardı...

bazen sözcüklerimiz dar,
bazen cümlelerimiz düşük,
bazen bağlantıları yok ve de eksik...

sade,
yalın,
açık,
içten ve süssüz olsaydık eğer...

yalnızlığa itilip kakıldığımızda,
ve dünden kalana kapıldığımızda.

ihtiyacımız olan şey iyiki "ben varım" dedirten dostlarımız...


Kriton Dinçmen'in "Denemeler (U-topia'ya Topos Ararken)" kitabındaki bir denemeden uyarlamadır. Beyaz Bahçe blogunda okuduğum "Kırılma Noktası" yazısının etkisiyle kaleme aldım...

3 yorum:

Utopia.. dedi ki...

Tolerans gösterisi yapan sevgililerden ziyade, gerçek kabullenmeyi hissettiren dostlar bahsettiğin...

A.ÖzeR dedi ki...

Doğru . . .

bi yazıp çıkıcam zaten dedi ki...

gerçekten benim için pek anlamlı oldu ...teşekkür ederim..

Yorum Gönder