Ağlamaya utanan şairler..

9 Şubat 2012


Platonik heybetler altında ezilen,
Ağlamaya utanan şairler.
Devşirme duyguların gölgelediği,
Kırık kalemlerin sahibi..

Bir kalemle başlar mutsuzluğun tanımı,
Önce tanımlarsın, sonra anlarsın,
Ziyadesiyle dolduğunda defterin,
Ardında kalan kindar senelerin..

Seneler ki sana düşman,
Yollar ki sana aşılmaz,
Artık o gözyaşları,
Yazılan hiçbir satıra sığmaz..

Kaçtığımız her bir damla gözyaşı için..
Anıl Özer..

6 Yorum

Seninle ağlamaya gidelim,
Kuzeye en kuzeye,
O en renkli "aurora"nın altına...

Utopia..
9/2/12

Anladığımı anladım,
Anlattığından öte...

Satırlara hiç sığdıramadık ki arkadaş,
Hep taştı, hep şikayet aldı.

@Aurora (Kuzey Işığı)Oralar çok uzakta, bana bir gökkuşağı bul burada, içinde tüm renkler olsun.

@Utopia..Sen hep anlattığımı anladın, ben hep senin anlayacağını yazdım.

@Tuna ASLANTURKŞikayetçilere ver satırlarını, uçak yapıp atsınlar...

Yorum Gönder

 
Web Analytics
Creative Commons Lisansı Google PageRank Checker Powered by  MyPagerank.Net