26 Aralık 2012

Dünyalılarla savaş..


Bazen,
Ben de kendimi bu dünyadan öteye sürgün ederdim.
Zira içimde yok olması mümkün olmayan o mutluluk inancı varken,
Ve etrafta hiç mutluluk yokken..

Artık,
Kendi ruhum değil benim dayanağım.
İşte o nedenle direnebilme yetim yok.

Halbuki,
Hep dünya ve dünyalılarla savaştık.
Hatalı bile olsak kendi doğularımızı "gerçek" saydık.

Şimdi sen,
Ya bana ruhumu geri ver,
Ya da kendi gerçeklerimi hata olarak görmeme izin verme..


Franz Kafka iki yoldan bahseder; "Kendini sonsuz küçültmek ya da sonsuz küçük olmak. Birincisi mükemmellik, yani eylemsizliktir. İkincisi başlangıç, yani eylemdir" der..
Anıl Özer

6 yorum:

  1. Ne diyim ki sana. Gayda videosunuda koymuşsun kenara.

    YanıtlaSil
  2. Her zaman olduğu gibi güzel şiir.

    YanıtlaSil
  3. Bir tek kelimenle mutluluğunu, tek bir harfinle hüznünü anlarım(rız).

    :) İyi bir yazar/şairsin. O başka..

    YanıtlaSil
  4. Bazen çok dindar, bazen de çok ateist davranıyosun olum. :) Arası yok mu sende. :)

    Yazı ve şiirlerine sanat olarak bakamıyoruz ve ruh halini sınamaya çalışıyoruz. Bizi kötü alıştırmışsın.

    Uzaklaş o isyandan. Tanrı yanında olmasaydı bu yaptıklarını nasıl yapardın?

    YanıtlaSil
  5. @Burçak Gürsoyvay be.. :) en doğru algı sende çıktı tebrikler. :) o tunanın da kulağını çekiver benim için. :)

    YanıtlaSil

 

Anıl Özer | Kişisel Weblog. © 2010-2018 Tüm Hakları Saklıdır. | Kullanım Koşulları | Gizlilik Bildirimi | İletişim